连吴哲自己也不相信,幸福竟然会来得如此之快,这段时间,杨铮搬到了他的领地。在堕落天堂的地下,这犹如地狱一般沉沦的地方因爱人的存在而变成了天堂。可是每一刻,当他看着杨铮的时候,却总觉得似乎有什幺隐忧尚待解决。不着痕迹的忧虑感在两人心中蔓延。
o:p /o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;欢愉过后,杨铮靠在床头抱着一只抱枕发呆,他问吴哲,≈ap;ldo;以你对慕川的了解,你觉得他那个人破绽在哪儿?≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;吴哲忍不住皱眉,≈ap;ldo;铮儿,别碰慕川可以吗?≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;杨铮尖锐的看着他,≈ap;ldo;你觉得我斗不过慕川?还是你想要保护他?≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;吴哲忍不住扶额,≈ap;ldo;铮儿,不要拿你和慕川比较,他只是个疯子,他叔父是吴家的支持者,但不代表我需要保护他。≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;≈ap;ldo;那就告诉我慕川的破绽在哪里。≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;≈ap;ldo;问题根本就不是慕川。≈ap;rdo;吴哲叹口气,≈ap;ldo;如果要说的话,慕川这个人全身都是破绽,要走法律程序来审判他的话早就该在他成年的那一天就执行死刑了。可是,无论他做错多少事,没有人能碰他。因为他就是元首的命。不,应该说慕川对于慕清容来说,是重过他自己性命的存在。谁动了他,慕清容便会让谁生不如死。≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;≈ap;ldo;这幺说来,杀了慕川,比杀死慕清容自己还会让他更痛苦。≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
span style=≈ot;-bidi-font-size:105pt;font-faily:宋体;-ascii-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;;
-hansi-font-faily:≈ap;ot;tis new roan≈ap;ot;≈ot;≈ap;ldo;是,但是你坚持如此吗?≈ap;rdo;/spano:p/o:p/span
o:p /o:p/span
span sty
=>>(本章未完,请点击下一页继续阅读)